Gebruikmakend van de nieuwe fietsroute Fietsen naar Praag reden  Guus en Nel Schipper in de zomer van 2006 naar de Tsjechische hoofdstad. Na een korte maar intensieve bezichti-ging van de stad trokken ze verder naar Dresden.

De afstanden die ze dagelijks aflegden, waren korter dan ze gewend waren vanwege een spierscheuring die Guus een week voor hun vertrek opliep, terwijl ook de extreem hoge temperaturen - regelmatig tot ver boven de 40° Celsius - niet echt uitnodigden tot het maken van lange ritten.

In ons eigen land volgden ze stroomopwaarts de Waal tot Nijmegen, vanwaar ze de nieuwe fietsroute gingen volgen. Omdat Fietsen naar Praag bestaande, bewegwijzerde fietsroutes volgt en daardoor de extra routeaanwijzingen op de kaartjes ontbreken, moesten ze - anders dan ze tot nu toe gewend waren - de routebordjes volgen. Regelmatig ging dat fout. Soms misten ze een bord, soms leek het bord twee wegen aan te wijzen en soms ontbraken ze. Ook werden ze een keer letterlijk het bos ingestuurd.

De samenstellers van die regionale fietsroutes bleken een uitgesproken voorkeur voor zand- en steenslagpaden te hebben die op een zwaar beladen fiets soms moeilijk berijdbaar waren.

Ondanks die kleine ongemakken was het een prachtige fietstocht langs talloze rivieren. Na de Waal volgden de Rijn en de Lippe. In het dal van de Diemel wachtte behalve het mooie stadje Warburg ook de Trendelburg op hen, een burcht waaraan een prachtige legende verbonden is. Door het dal van de Weser  trokken ze  verder zuidwaarts o.a. langs het klooster Bursfelde dat in al zijn eenvoud veel indruk op hen maakte.

Na Hann. Münden volgden ze  op de voormalige grens van West- en Oost-Duitsland enkele dagen stroomopwaarts de kronkelige Werra, waarbij ze langs de beroemde witte kali-bergen kwamen die zich schitterend spiegelden in het heldere

water van het riviertje.  Ze passeerden stadjes vol prachtige vakwerkhuizen, kwamen in Eisenach met de beroemde Wartburg, de burcht waar Maarten Luther een tijd verbleef nadat hij door de paus in de ban was gedaan.

De route leidde hen dwars door het schitterende Coburg met haar indrukwekkende marktplein en paleizen.

Ze bereikten het culturele Bayreuth waar net de Festspiele van start gingen, waardoor het vinden van een slaapplaats problemen opleverde en ze terechtkwamen in een wel heel bijzonder Gasthof. Na een tocht door het indrukwekkende Fichtelgebergte  passeerden ze de Tsjechische grens. Het platteland was gelijk een stuk rommeliger en armoediger.

Door communistische bouwstijl deden de buitenwijken van grotere plaatsen als Cheb en Plzen troosteloos aan. Dit in tegenstelling tot de centra van deze steden. Het kuuroord Mariánské Lázně had nog altijd de mondaine uitstraling als ten tijde van Goethe en Marx.

Praag was bruisend. Prachtige pleinen, indrukwekkende architectuur. Binnen de muren van de Pinkas Synagoge volgde de schokkende confrontatie met de wandaden van het nazi-regime. Praag was echter ook veel te druk. Na anderhalve dag vluchtten ze de stad uit en fietsten door het prachtige dal van

de Moldau naar de Elbe, die zich een weg baant door het Bömische Mittelgebirge. De laatste, vochtige etappe naar Dresden voerde hen tenslotte  langs de bizarre rotsformaties van het Elbsandsteingebirge. Het eindpunt Dresden vormde het indrukwekkende sluitstuk van deze boeiende fietstocht.